نقاط در هم تنیده در نخ، همچنین به عنوانگره های درهم تنیدگی, یکی از ویژگیهای کلیدی نخهای با بافت{0} هوا هستند.
به بیان ساده، نقاط در هم تنیده مانند کوچکی هستند که خود به خود شکل می گیرند.گره ها"یا"گره هاآنها به طور آزاد و تصادفی چندین رشته را به هم میپیچانند و نخ را به صورت یک کل منسجم بدون نیاز به پیچیدن تشکیل میدهند.
فرآیند تولید نقاط در هم تنیده:
نقاط در هم تنیده از طریق فرآیندی به نام "درمان درهم آمیزی"یا"بافت سازی هوا" این فرآیند شامل:
- نخی که با سرعت زیاد از یک جت-هوای پرفشار عبور می کند.
- جریان هوا باعث ایجاد تلاطم و گرداب های شدید در کانال نخ می شود.
- این گرداب ها رشته های متعدد (مخصوصاً در نخ های رشته ای شیمیایی) را مجبور می کنند تا در اطراف یکدیگر در هم بپیچند و گره های محکمی را تشکیل دهند.
- این گره ها تبدیل به"نقاط درهم تنیده."
توابع نقاط در هم تنیده:
هدف اصلی از درهم آمیختن نقاط این است که به عنوان جایگزینی برای آنها عمل کندپیچاندنو خواص بهتری به نخ های فیلامنتی بدهد. عملکرد آنها بسیار مهم است:
- جلوگیری از لغزش و جدا شدن رشته:این تابع اصلی است. بدون نقاط در هم تنیده، دسته ای از رشته های صاف در حین بافندگی یا بافندگی مستعد گیر افتادن، وز شدن یا حتی شکستن هستند. نقاط در هم تنیده مانند "موانع" عمل می کنند، رشته ها را به هم قفل می کنند و یکپارچگی نخ و مقاومت در برابر سایش را افزایش می دهند.
- بهبود عملکرد باز کردن:باز کردن نرم نخ از مخروط را امکان پذیر می کند و گره خوردن و شکستگی را کاهش می دهد.
- ایجاد مقداری حجیم و کشسانی:بخشهای نخ بین نقاط در هم تنیده نسبتاً شل هستند که میتواند احساس و پوشش پارچه را بهبود بخشد.
- تسهیل پردازش بعدی:نخ با نقاط در هم تنیده در حین بافندگی یا بافندگی نرم تر حرکت می کند و کارایی را افزایش می دهد.
- ایجاد جلوه های فانتزی:با کنترل فاصله و اندازه نقاط در هم تنیده می توان نخ هایی با سبک و بافت خاص تولید کرد.