استحکام و مقاومت در برابر سایش:
- همبستگی مثبت (در محدوده معین):افزایش پیچش الیاف را به هم نزدیکتر می کند و اصطکاک را افزایش می دهد که به نوبه خود استحکام نخ و مقاومت در برابر سایش را بهبود می بخشد. نخ کمتر مستعد شکستگی می شود.
- حد:هنگامی که پیچش از یک "پیچ بحرانی" معینی فراتر می رود، الیاف بیش از حد متمایل می شوند و بار محوری موثری را که می توانند تحمل کنند کاهش می دهند و منجر به کاهش استحکام نخ می شود.
کشش و کشش:
- کشیدگی در زمان شکست:با افزایش متوسط پیچش، ساختار نخ سفتتر میشود و مدول اولیه آن افزایش مییابد که معمولاً منجر به کاهش ازدیاد طول در هنگام شکست میشود.
- خاصیت ارتجاعی:پیچ و تاب باعث می شود که نخ مانند فنر رفتار کند. بنابراین نخ با پیچش بیشتر، بازیابی الاستیک بهتر و مقاومت در برابر چین و چروک بیشتری دارد.
موهای زائد:
- کاهش قابل توجه:پیچش زیاد می تواند انتهای الیاف بیرون زده از بدنه نخ را در اطراف هسته نخ محکم بپیچد و در نتیجه موهای زائد را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. این برای پارچههایی که نیاز به سطح صاف دارند (مانند پارچههای پوپلین،-ضد پارچه) بسیار مهم است.
احساس و سفتی دست:
- احساس دست سخت تر می شود:پیچش بیشتر منجر به ساختار نخ سفتتر میشود و در نتیجه احساس سفتتر و خشنتری به دست میدهد.
- کاهش نرمی:نخ کم پیچ- بسیار نرم و بلند است.
حجم و قدرت پوشش:
- کاهش حجم:پیچش زیاد نخ را فشرده میکند و قطر و زیره آن را کاهش میدهد که قدرت پوشش پارچه و حفظ گرما را نسبتاً کاهش میدهد.
- نخ کم پیچ-بلند، پر و دارای قدرت پوشش خوبی است که اغلب در محصولاتی که به نرمی و گرما نیاز دارند مانند لباس بافتنی و پتو استفاده می شود.